الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

314

تفسير مجمع البيان (فارسى)

از آن حضرت خلاف اين را روايت كرده‌اند ، معناى آن اينست كه دستت را در نماز تا محاذى گودى گلويت بلند كن . و از عمر بن يزيد روايت كرده كه گفت از حضرت ابا عبد اللَّه صادق ( ع ) شنيدم كه ميفرمود در باره آيه فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ ، آن بلند كردن دو دست توست برابر صورتت و عبد اللَّه بن سنان هم از آن حضرت مثل آن را روايت كرده است . و از جميل بن درّاج روايت شده كه گويد گفتم به حضرت ابى عبد اللَّه عليه السلام فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ ، پس آن حضرت بدست مباركش اشاره كرد و فرمود اينطور يعنى در تكبيره الاحرام نمازش استقبال قبله نموده و دستهايش برابر صورتش بلند نمود . و از حماد بن عثمان روايت شده كه گفت از حضرت ابا عبد اللَّه صادق « ع » پرسيدم كه نحر چيست ، پس دستهايش تا سينه‌اش بلند نمود و فرمود همچنين ، سپس بالاتر برده و فرمود اين چنين يعنى در تكبيره الاحرام نماز دستهايش را برابر قبله بلند نمود . و از مقاتل بن حيّان از اصبغ بن نباته از امير المؤمنين عليه السلام روايت شده كه فرمود چون اين سوره نازل شد پيغمبر ( ص ) بجبرئيل فرمود اين نحيره‌اى كه خدا مرا به آن امر فرموده چيست ؟ جبرئيل گفت نحيره نيست و ليكن تو را امر مىكند كه هر گاه تكبيره - الاحرام نماز را خواستى بگويى دستهايت را بلند كن و بگو اللَّه اكبر و هر گاه ركوع كردى و سر از ركوع برداشتى و سجده كردى و سر از سجده بر داشتى دستهايت را برابر قبله بلند كن كه آن نماز ما و نماز فرشتگانست